Vergeving: het is een thema dat tijdens mijn coachingsessies vaak terugkomt, maar ook in mijn omgeving. Kortom, het is iets dat echt speelt bij veel mensen.

Dit merkte ik nog maar eens toen ik even geleden een story postte over een ex die me jaren geleden bedrogen heeft, en die ik recentelijk volledig vergeven heb. Op die story kwamen toen heel veel reacties, zoals ‘sterk’ en ‘ik wou dat ik dat ook kon’.

Ik voelde nadien dat de tijd aangebroken was om hier eens dieper op in te gaan.

Een blog over het proces van vergeving en waarom mildheid zo belangrijk is.

Verschillende fases

Vergeving kan over veel dingen gaan. Heel belangrijk voor je innerlijke rust is bijvoorbeeld zelfvergeving, maar ook vergeven worden en anderen vergeven. Je ouders vergeven bijvoorbeeld. Ik merk dat dat laatste heel erg speelt bij veel mensen, en ook zelf heb ik er wel wat werk aan gehad.

Vergeving is een proces, wat betekent dat er inherent moeilijkheden en valkuilen aan verbonden zijn. En ook: het is een proces dat ‘doorlopen wilt worden’. Onze ziel heeft dus nood aan dit proces.

Reacties als ‘ik mag niet boos worden’ of ‘het proces moet sneller gaan’ zijn bovendien niet nodig. Jezelf tijdens dit proces veroordelen is niet nodig. De reden is dat alle fases belangrijk zijn en moeten doorlopen worden om uiteindelijk tot vergeving te komen.

Maar besef wel dat wanneer alle fases nog niet doorlopen zijn, er je nog steeds innerlijk werk te doen staat. Zelfs als de oorzaak van het proces heel ver in het verleden ligt.

Maar wat houdt het proces van vergeving dan precies in? Hieronder zoom ik in op de verschillende fases.

Fase 1: boosheid

boosheidMeestal reageren mensen op iets dat hen wordt aangedaan door zich af te reageren op de ander: boosheid dus. Dat kan zowel actief zijn – dus via woorden of acties – als passief agressief.

Het ene is daarom niet beter dan het andere. Bij vergeving van de ouders kan het voor velen bijvoorbeeld nuttig zijn om voor die passieve houding te gaan en even afstand te nemen.

Het is bovendien heel belangrijk dat je deze boosheid accepteert en doorvoelt. Want dat is nodig: je systeem geeft immers aan dat het niet veilig is om op dit moment geconfronteerd te worden met de onderliggende pijn die die boosheid uiteindelijk teweeggebracht heeft. Iets wat ik vaak ook wel de ‘draak’ noem :-).

Onder boosheid zit dus vaak eigen pijn, pijn die geraakt wordt door een actie van een ander. Het is maar pas wanneer we de eerste fase van boosheid doormaakt hebben, dat we die onderliggende pijn kunnen aanpakken.

Met andere woorden: je mag boos zijn. Maar ik weet dat daar – zeker bij vrouwen – vaak wat lading op zit. We hebben vaak het gevoel dat het niet OK is om boos te zijn en dat we altijd lief moeten zijn.

Heb je het gevoel dat het echt niet OK is om je woede te tonen naar de ander toe, bijvoorbeeld naar je kinderen toe, dan kan je je ook altijd afreageren op iets anders. In plaats van te roepen op je kinderen, kan je je bijvoorbeeld even roepen op je vaatwasser. Om maar even een persoonlijk – en ja, best grappig – voorbeeld te noemen.

Fase 2: pijn doorvoelen en afvoeren

Wanneer je de boosheid eenmaalt hebt geaccepteerd, dan kan je bij jezelf de veiligheid creëren om de pijn te voelen die eronder zit. Dit is een heel noodzakelijke fase in het proces van vergeving.

Jezelf veroordelen is daarbij onnodig, want er is tijd nodig om bij de pijn te blijven. En niemand weet hoelang dat is: dat kan 2 minuten zijn of 13 jaar. Dat laatste was de periode die ik nodig heb gehad om mijn ex te vergeven, om daar nog eens even op terug te komen.
Of het kan ook zijn dat’t gewoon te moeilijk of te pijnlijk is, en dat ‘t zelfs een proces is dat meerdere levens duurt.

Besef ook dat deze pijn wilt gevoeld worden. Want het is juist deze pijn die in je systeem zit die heeft gezorgd dat je een bepaalde situatie hebt aangetrokken. Als die pijn er niet was geweest, zou er bij jou immers nooit een trigger geweest zijn, die uiteindelijk zou leiden tot een levensles.

En dat brengt me bij de voorlaatste fase.

Fase 3: de les leren en dankbaarheid

vergeving dankbaarheidHeb je de pijn afgevoerd, dan kom je bij de levensles die ermee verbonden is. En eens je die les geleerd hebt, kan je overgaan tot dankbaarheid voor die les. Je kan wat gebeurd is dan zelfs zien als een cadeautje, want eigenlijk heeft het gedrag van de ander een lading bij jou losgemaakt, wat uiteindelijk tot een levensles heeft geleid.

Fase 4: vergeving

Pas als je de levensles geleerd hebt en ook dankbaar kan zijn voor wat jou overkomen is, kan de vergeving van de ander beginnen.

Deze fase is heel mooi en verbindend. Het is ook wat ik meemaakte met die ex, waar ik het eerder al over had. Recentelijk ben ik – na een reünie – zelfs iets met hem gaan eten, een knuffel gegeven en was er weer verbinding. En dat is goud waard!

Jezelf vergeven

Dit kan soms nog moeilijker zijn dan een ander vergeven. Het is immers soms zo dat we gedurende lange tijd onbewust handelen, en pas veel later de realiteit zien en dan beseffen dat we in de fout zijn gegaan. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn in de opvoeding van onze kinderen.

Het zou kunnen dat je je kinderen bijvoorbeeld op een bepaalde manier getraumatiseerd hebt, zonder dit op dat moment te beseffen. En dat besef kan hard aankomen.

Maar ook hier is het durven voelen van de pijn die daarbij komt kijken een essentiële fase van het proces van zelfvergeving. Want dit maakt deel uit van het integratieproces.

Conclusie: wees mild voor jezelf en laat alle fases gebeuren, of ze nu lang of kort duren. Focus op de liefde. De liefde voor jezelf, voor de ander en ook voor het proces.
Besef dat ‘t een proces is dat tijd vraagt, zowel voor jezelf als voor de ander. En dat ‘t soms dus ook over meerdere levens kan doorlopen.
Al dat voelen, al dat reflecteren, al die levenslessen, … Het is immers niet altijd even gemakkelijk 😉

Deze blog is uitgeschreven door copywriter Chloë De Raedt, en is gebaseerd op een stukje van deze Instagram-live. In deze live zit iets meer informatie vervat dan in deze blog. Dus als het onderwerp je boeit, herbekijk de live dan zeker ook!